Çapkınlara Ders Verilir

[center]Çevrem tarafından çapkın bir kişi olarak tanınırım. Haksızda değiller hani. Karşımda ki kim olursa olsun kancayı atmışsam kolay kolay kurtuluşu olmaz benden. Övünmek gibi olmasın kaçan da uçan da kurtulmaz elimden. Güzelmiş, çirkinmiş, boyu kısaymış benim için hiç fark etmez. Hele işin ucunda iddia varsa daha da özverili olurum işimde. Kişisel olarak esmer kadınlardan hoşlanırım. Kaş kara, göz kara var mı esmer gibi her derde deva? Eee ne demişler sarışının adı, esmerin tadı. Ailem benim bu halimden memnun olmadıkları için yüzünü bile evlendiğimiz gün gördüğüm bir kızla zorla baş göz etmişlerdi. İşin aksisi bu kız benim hoşlandığım tipin aksine sarı saçlı ve mavi gözlüydü. Peşin konuşursak yazık olmuştu kıza. Kim bilir benim gibi tecrübeli bir çapkının elinden neler çekecekti. Dedim ya çapkın olduğumu duymayan kalmamıştı.
Bir gün İsmet Babanın Kahvesi’nde tavla oynarken mahallenin delikanlılarından Necmettin yanıma geldi. Kız tavlamakta çok toy olduğunu ve işin inceliklerini ona öğretmem için rica etti. Başta biraz naz ettim tabi. Ama garibanın bir yalvarmadığı kalmıştı. Arkadaşların da ısrarı üzerine ertesi güne ilk ders için randevu verdim. Anlayacağınız hayat okuluna öğretmen olarak katkıda bulunacaktım. Hem sevaptır diye düşünüyordum hem de gelecek nesillere adımı duyurmak açısından benim için iyi bir fırsattı. Ertesi gün aldım delikanlıyı karşıma ilk önce adını Neco olarak değiştirdim. Öyle ya iyi bir çapkın önce adıyla namını duyurmalıydı. Sonra bu işler tahmin ettiğiniz gibi aceleyle olmaz. Yavaş yavaş, sindire sindire bir bayana nasıl laf atılır, çaktırmadan nasıl mıncıklanır anlatmaya başladım. Hınzırın bu işlere meyili varmış ki çabuk kavrıyordu. Cebinde Metelilik olmamasına rağmen en lüks restaurantlarda krallar gibi yemek yemesine, aynı anda beş manitayı idare etmesine kadar öğretmiştim. Her gün üç saat ders veriyordum. Birkaç ders teorik geçtikten sonra uygulamalı derslere geçtik. Kerata iki ay sonra beni bile geçmiş, yeni yetmelere örnek bir çapkın olmuştu bile. Boşuna dememişler boynuz kulağı geçermiş diye. Bu işten hem maddi hem manevi yönden tatmin oluyordum. Necoyla olan derslerimiz bitmiş yeni öğrenciler için teknikler hazırlıyordum. Kocaman bir tabela üzerine Çapkınlara Ders Verilir yazıp kahvenin camına astım.
O akşam bir iki arkadaşla meyhanede kafaları çekiyorduk. Nedense canım hiç içmek istemiyordu. Sanki içimde bir kurt vardı. En iyisi eve gidip deliksiz bir uyku çekmek diye düşündüm. Meyhaneden arkadaşlara belli etmeden tüydüm. Kısa ama bunalımlı bir yolculuktan sonra evin önüne geldim. Bizim hanım uyanıp ta huysuzluk etmesin diye sessiz adımlarla dikkatlice içeri girdim. Yatak odasından tuhaf sesler geliyordu. İçimden –Ulan bendeki şansa bak, kırk yılda bir laf yemeyecektik, yatmamış gene beni beklemiş zilli dedim. Beklide televizyonu açık unutup uyumuştur –Elektrik faturalarında haberi yok herhalde. Söylene söylene odanın kapısını açtım ki ne göreyim. Karımın yanında bir adam var. Lambayı açarak kim olduğuna baktım. Gördüğüm manzara karşısında boynuzlandığıma mı ağlasam yoksa iyi bir öğretmen olduğuma mı sevinsem şaşırdım. Meğer karımla, daha dün elimde yetiştirdiğim